E-Artykuly.com

Teozofia doktryna religijno-filozoficzna o charakterze okultystycznym, usiłująca w “naukowy” sposób opracować techniki bezpośredniego jednoczenia się z boskością. Można ją odnaleźć w wielu doktrynach starożytnych, zwłaszcza związanych z gnozą i gnostycyzmem. Obecna teozofia łączy w sobie alchemię, astrologię, okultyzm, buddyzm, hinduizm i spirytyzm. Stanowi więc niejako synkretyczne połączenie różnych twierdzeń filozoficzno-religijnych”. Generalnie, mimo że Teozofia jest ruchem posiadającym klarowną strukturę i hierarchię, loże które się na nią powołują, dążą do wymknięcia się spod kontroli centralnego kierownictwa i nie wahają się czasem przekazywać sprzecznych poglądów. Teozofia widzi w człowieka istotę zawierającą w sobie 7 form istnienia, różniących się trwałością i doskonałością : ciało fizyczne, prana, ciało eteryczne, dusza zwierzęca, intelekt, jaźń, duch. Na terenie Polski Towarzystwo Teozoficzne istniało już przed I wojną światową pod nazwą “Warszawskie Towarzystwo Teozoficzne”. Jego założycielem i prezesem do roku 1913 był artysta-malarz Kazimierz Stabrowski. Ruch został odnowiony po wojnie z inicjatywy Wandy Dynowskiej, Ireny Brzostowskiej i Henryka Muncha. Systematycznie zaczęła wzrastać liczba jego członków. Powstały także nowe oddziały w Wilnie i Krakowie. Wkrótce zaczęto wydawać pismo Przegląd Teozoficzny. Zaś w roku 1923 ukonstytuowało się ostatecznie “Polskie Towarzystwo Teozoficzne” jako pełnoprawna sekcja Wszechświatowego Towarzystwa Teozoficznego. Świat duchowy to nieodgadniona tajemnica życia, to duch-informacja.