Ogrody zimowe i ich historia
Historia ogrodów zimowych ciągnie się aż do XVI wieku, kiedy to w Austrii i Szwajcarii, dla ochrony przed mrozem i śniegiem, budowano ogrzewane zadaszenia w których przechowywano rośliny przez okres zimy. Początkowo, nie myślano o spędzaniu czasu w tych pomieszczeniach, jednak już w XVII wieku, odkryto ogród zimowy jako miejsce przytulne i świetnie nadające się na popołudniową herbatkę. Drewniane ściany zaczęto zastępować szklanymi fasadami, aby w otoczeniu zielonych roślin, móc obserwować szalejące za oknami burze śnieżne czy ulewy deszczu. Ogród zimowy stawał się coraz bardziej popularny, a wraz z rozwojem mieszczaństwa, również stawał się symbolem klasy i statusu. W XIX wieku, zaczęły powstawać pierwsze publiczne ogrody zimowe, w których poza możliwością zakupu sadzonek istniała także opcja wypicia gorącej kawy czy czekolady w otoczeniu nierzadko egzotycznych roślin. Po II wojnie światowej zapomniano o ogrodach, które swój renesans przeżywają dopiero od kilkunastu. Coraz więcej jednak właścicieli domów jednorodzinnych docenia walory posiadania własnej oranżerii i decyduje się na inwestycję w ogród.
